RFA, Nov. 17, 2020
នៅសប្តាហ៍នេះ សេង ឌីណា សូមលើកឡើង អំពីដំណើរដើមហេតុ ដែលនាំឲ្យគេសម្រេចដកភ្លុយតុងចេញពីតំណែងជាភពទី៩ ក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ ដោយបញ្ចុះមកនៅត្រឹមតែជាកូនភព (Dwarf Planet)។
នៅឆ្នាំ២០០៦ នៅពេលដែលមហាសន្និបាតសហភាពតារាសាស្ត្រអន្តរជាតិ បោះឆ្នោតអនុម័តកំណត់និយមន័យថ្មីរបស់ភព អ្វីៗដែលយើងធ្លាប់ស្គាល់ អំពីប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ តាំងពីរាប់ទសវត្សរ៍កន្លងមកនោះក៏ត្រូវផ្លាស់ប្តូរ ហើយគ្រប់សៀវភៅសិក្សា ដែលគេតែងតែបង្រៀនសិស្ស នៅគ្រប់ប្រទេស នៅទូទាំងពិភពលោកតាំងពីរាប់សិបឆ្នាំមកហើយនោះ ក៏លែងអាចប្រើការបានតទៅទៀតហើយដែរ។ នេះក៏ដោយសារតែចំនួនភព ក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ ដែលគេតែងតែកំណត់ថា មាន ៩ តាំងពីដើមមកនោះ ត្រូវនៅសល់តែ ៨ ដោយភពទី៩ គឺ ភ្លុយតុង ត្រូវបានគេផាត់ចេញ លែងចាត់ទុកជាភព។
ភ្លុយតុង គឺជាប្រភេទភពសិលា ចំណែកទំហំក៏តូចខ្លាំង ក៏ប៉ុន្តែ ស្ថិតនៅប៉ែកខាងក្រៅ កាន់តែឆ្ងាយពីណិបទូនទៅទៀត គឺនៅរហូតដល់តំបន់មួយ ដែលគេឲ្យឈ្មោះខ្សែក្រវ៉ាត់គុយពែរ។ នៅក្នុងតំបន់នោះ ភ្លុយតុងក៏មិនស្ថិតនៅតែឯងនោះដែរ ផ្ទុយទៅវិញ គឺនៅលាយឡំជាមួយនឹងបំណែកតូចធំជាច្រើនផ្សេងទៀត ហើយចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០២ តារាវិទូមួយក្រុមនៅអាមេរិក បានរកឃើញបំណែកកាន់តែធំឡើងៗ នៅក្នុងតំបន់ខ្សែក្រវ៉ាត់គុយពែរនេះ ដោយបំណែកខ្លះមានទំហំធំ រហូតអាចចេញរាងជាស្វ៊ែរស្រដៀងនឹងភ្លុយតុង។
របកគំហើញដ៏សំខាន់មួយ ដែលកំណត់ជោគវាសនារបស់ភ្លុយតុង គឺការរកឃើញ អេរីស (Eris) នៅឆ្នាំ២០០៥។ អេរីសមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ខ្សែក្រវ៉ាត់គុយពែរដូចគ្នា ហើយមានទំហំប៉ុនគ្មានជាមួយនឹងភ្លុយតុង។
.
No comments:
Post a Comment